
Obrona powszechna
Nam twierdzą będzie każdy próg
Idea Obrony Powszechnej (Totalnej), rozumianej jako połączony wysiłek wszystkich instytucji państwa, ale także organizacji pozarządowych, przedsiębiorców i zwykłych obywateli w obronie przed najeźdźcą, stanowi doktrynę obronną między innymi państw skandynawskich, Szwajcarii i wielu innych mniejszych krajów.
W warunkach II Rzeczypospolitej, kiedy odrodzone państwo polskie musiało zmierzyć się z nawałą czerwonoarmistów, w walkę o utrzymanie niepodległości zaangażowany był każdy, kto mógł nosić broń. Kto nie mógł walczyć, pomagał, jak tylko mógł. Wspólnym wysiłkiem udało się obronić kraj przed najeźdźcą.
W warunkach współczesnego pola walki duże znaczenie ma nasycenie zaawansowanym sprzętem, ale przykład walczącej Ukrainy pokazuje, jak wielkie znaczenie ma powszechne zaangażowanie obywateli w obronę.
Dobrze zorganizowane, przeszkolone i uzbrojone społeczeństwo może stanowić jeden z elementów systemu odstraszania.


Obowiązkiem obywatela polskiego jest obrona Ojczyzny.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej — art. 85

